Zodra je leert, voelt en jezelf leert kennen dan handel je niet meer in één enkel lichaam, het fysiek-mentale, maar ook met het andere lichaam, het universele; de vereniging van gedachte en gevoel smelt deze samen om plaats te maken voor een kracht die oneindig is.

Ieder begin van het jaar is een moment van bezinning waarin wij werkelijk voelen dat we ernaar verlangen onszelf te verbeteren. Wij vragen ons af: “Hoe kan ik mezelf verbeteren? Hoe kan ik helpen om deze wereld te veranderen?, Wat kan ik doen?”. Het antwoord is dat de eerste en belangrijkste stap is voelen, want als we dat doen zullen we werkelijk beginnen wat ons omringt en vooral onszelf te leren kennen.

Als we ons niet 100% gelukkig voelen of als we een leegte in onze innerlijk voelen en daar vervangers voor proberen te zoeken, wat we werkelijk nodig hebben om die leegte te vullen zit van binnen, in het hart. Daar dienen we de kracht en de erkenning van onszelf als wezens vandaan te halen.

Als je jouw oorsprong echter niet begrijpt, zul je jouw lot niet begrijpen en zul je niet in staat zijn daarmee te leven. Om onze oorsprong te leren kennen, onze wortel, zullen we ervoor moeten vechten om te ontdekken wie wij zijn.

Wij dienen te weten wie wij zijn om in staat te zijn om ons met het Universum te verenigen. Daar zit de sleutel om te zijn wat we werkelijk zijn, om werkelijk onze missie als wezens van het Universum te vervullen: gelukkig zijn en gelukkig maken.

Lopen met één been

Om te onderzoeken wat er binnen in ons zit en te strijden om die kennis te vinden moeten wij ons erop richten naar ons hart te luisteren, niet naar de geest. Eenieder heeft over het algemeen duizenden gedachten over wie hij is, terwijl waar het om gaat het te voelen, want zo zullen wij de belangrijkste boodschappen vinden.

Wij dienen in staat te zijn om te denken en te voelen ten aanzien van wat voor situatie dan ook,  want dat zal ervoor zorgen dat de zaken voor iedereen zullen veranderen. Zo makkelijk en eenvoudig is het. Het moeilijke is te accepteren dat het zo zou zijn.

Het is essentieel te begrijpen dat slechts de gedachte maar leeg is, het is hol, nihil, de gedachte gebaseerd op het hart echter is wijsheid.

Als wij onze niveaus van wijsheid en gevoel niet kennen,  blokkeren we onszelf omdat je denkt dat je alles begrepen hebt en plotseling moet je erkennen dat je niets weet, dat je jezelf niet kent. Op het begin van mijn pad is het zo gegaan en ik heb me gerealiseerd dat ik nooit iets zou gaan kunnen bereiken, ik zou het bewustzijn niet kunnen begrijpen of overdragen als ik niet wist wie ikzelf was.

“Jij weet niet wat je bent omdat wat je weet dat je bent is een vervorming van jezelf, en dat doet je pijn”, vertelde me mijn Meester Nintancito, die me liet realiseren dat het net is als jezelf in een spiegel zien als je boos bent. Je weet dat het een spiegeling zal zijn die je een slecht gevoel geeft en je niet bevalt, als je je echter met je eigen visie geconfronteerd en dat doorbreekt zul je slagen.

Het is waar dat het zwaar is om jezelf te zien zoals je bent, hoe is het dat je jezelf begint te vervormen, en je wilt liever negeren wat we geworden zijn, maar het is van primair belang. Uit ervaring zeg ik het, we hebben minste idee wie wij zijn zolang we ons daar niet mee confronteren.

In mijn geval toen ik erin slaagde kon ik zeggen “ik voel wat mijn missie in het leven is”, zodra je leert, voelt en jezelf leert kennen dan handel je niet meer in één enkel lichaam, het fysiek-mentale, maar ook met het andere lichaam, het universele; de vereniging van gedachte en gevoel smelt deze samen om plaats te maken voor een kracht die oneindig is.

Dan vraag je jezelf af : “Hoe is het mogelijk dat ik de hele tijd op een been heb gelopen?”. Zodra je je esentie en jouw waarheid erkend zul je je realiseren wat er zich binnen en buiten jou bevindt. Hoewel je nooit kunt zeggen “ik heb het bewustzijn al”, integendeel, je zult voelen dat je niks kent omdat je de oneindigheid ziet. Je weet en voelt dat er geen eind is, dat er geen grens van bewustzijn is, dat er geen veel of weinig is, er is gewoon niets omdat het niets het alles is.

Vanaf het moment dat je geen mysterie meer bent voor jezelf leer je om universeel te zijn, om één te zijn, om te stoppen te leven met een minimaal potentieel, het fysieke, het bewuste (wat bewust en onbewust tegelijk is). Vanaf dat moment onze missie van het leven uit ons hart komen.

De hulp van de vier elementen

We kunnen mediteren of andere spirituele oefeningen doen zonder dat we het gewenste resultaat te bereiken, en de oorzaak is vaak dat we het slechts op een mentaal niveau aan het doen zijn, en zo komen we nergens.

Als we met de vier elementen werken en daarbij slechts de geest gebruiken zullen we nooit werkelijk in verbinding staan. Die momenten van gebed of rituelen moeten jouw hart raken zodat er werkelijk een communicatie met jouw innerlijk kan zijn.

Hier zou ik willen benadrukken dat de vier elementen de basis zijn om die verbinding tot stand te brengen, ze gaan je vertellen hoe en waar naartoe, ze gaan je laten voelen wat je bent en zullen je een antwoord geven op alles.

Je zult dan constant een gevoel hebben om een beter persoon te willen zijn omdat het zo komt vanuit je hart, waar je bovendien de kracht en de zekerheid uit zal halen over wat je bent, zelfs met de gebreken die je denkt te hebben.

Het overwinnen van onze fouten

Wij mensen weten over het algemeen wanneer wij verkeerd handelen, wij voelen het negatieve omdat het hart lijdt. Ieder kent zijn fouten, welke het zijn, en hoe meer wij ertegen strijden hoe meer we de macht krijgen over het eigen bewustzijn en al onze kracht.

Het pad is te herkennen wat onze fouten zijn, ze te overwinnen en dan verder vooruit gaan. Het is de enige manier om onze missie van het leven te vervullen. De enige verantwoordelijken om die verandering tot stand te brengen zijn wij zelf.

Om te garanderen dat we erin kunnen slagen is het uit te vinden waar jouw kracht zit, wat jouw motivatie is om de strijd aan te gaan. We kunnen bijvoorbeeld de liefde en betrokkenheid die iemand heeft voor het leven of voor zijn familie opwekken. Uit dat gevoel kunnen we de kracht halen om vooruit te gaan en te zeggen “ ik zal niet opgeven en ik zal daar komen waar ik het moet zijn zodat zij gelukkig worden en trots op mij zullen zijn”. Die manier van voelen en denken is in staat om ons de nodige kracht te geven, ieder dient echter zijn eigen manier vinden zodat het een inspiratie en bron is om vooruit te gaan.

Wij dienen te vechten om vooruit te gaan voor onszelf, voor ons geluk, voor die berichten die  wij als kind al kregen over wat het vervullen van onze missie in dit leven is. Wij moeten vechten om die sleutels niet te vergeten, al dat werk en die liefde van het Geheel of van het Universum dat altijd aan onze zijde staat.

Dit begin van de cyclus dienen we het geloof te hebben dat het een jaar zal zijn waarin we veel gaan bereiken. Het is slechts nodig om ons met het hart te verplichten om onszelf te ontdekken en uiteindelijk te verbeteren.

Als laatste adviezen, geef ik jullie door wat de Meesters van grote wijsheid constant en met geduld herhalen:

Flora Rocha

Wijsheid Van Het Hart Stichting

This e-mail address is being protected from spam bots, you need JavaScript enabled to view it