You are here:

Attention: open in a new window. PrintE-mail

 

 

De relativiteit van tijd

Onze voorouders beschouwden de tijd als de kans om op ieder moment te leren en om  alles te geven  wat hun wezen en hart hun te delen gaf, en nooit als een beperking

Tijd is misschien een van moeilijkste dingen om te bepalen, waarschijnlijk door de verschillende gezichtspunten  die eenieder van ons heeft.

Het is iets dat we kunnen voelen en dat leeft in en tussen allen die deze plaats bewonen. Maar voor anderen betekent het het voorbijgaan van het leven of het verloop van de evolutie.

Er bestaat werkelijk geen precies concept over wat tijd is,  het is immers slechts een soort schijnbeeld of een beul die we gecreëerd hebben om ons wezen en ons handelen te beperken.

Het is als een soort rechtvaardiging voor goede of slechte daden; een soort redding voor enkelen en verderf voor anderen, hoewel het in feite slechts een beperking van  het zijn en van het doen is.

Een verbinding met de evolutie

Dit denkbeeld dat we generatie op generatie geërfd hebben, betekende in de tijden van pracht van onze voorouders niet wat het vandaag is.

Voor de oude beschavingen, zoals de precolumbiaanse, vertegenwoordigde het slechts het verstrijken van het leven in evolutie, het werd slechts gebruikt om meer te weten te komen over hun evolutie op een manier van energieën-tijd, niet als beperking-tijd, zoals dat tegenwoordig toegepast wordt.

Onder deze culturen betekende de tijd van een persoon niet het einde van deze, maar was de in  iemand verstreken tijd de opslagplaats van wijsheid;  het was weten dat hoe meer het verstreek hoe meer lering van de kosmos ontvangen werd, van de aarde, van de mensen en, bovenal, van God.

Ze kenden de beperkingen niet die tijd ons tegenwoordig oplegt; ze voelden slechts de voortgang van de lering over hun ziel; ze voelden dat ze de kans hadden om op ieder moment te leren en om  alles te geven  wat hun wezen en hart hun te delen gaf.

Beknotter van dromen

Niettemin,  vatten we dit concept helaas op een verkeerde manier op. Voor de mensen is  tijd  het lopen van de seconden, minuten, uren, dagen, enz.  en door deze verdeling waar we ons allemaal op richten, leiden we ons leven op een verkeerde manier.

Bovendien, voelen we  dat de grote tijd voorbijgaat en dat het alle kansen meeneemt of dat het misschien een deel van ons leven wegneemt.

Het is ook door de schuld van deze slechte definitie dat veel mensen hun dromen niet vervullen en dat ze nooit hun doelen kunnen bereiken omdat ze voelen dat de niet uit te stellen tijd zonder stoppen doorgaat.

We voelen dat we zonder het woord tijd niet verder kunnen met onze projecten.

Anderen kunnen misschien nooit de vereniging met een geliefd wezen tot stand brengen omdat ze voelen dat op een of andere manier de tijd voorbij is gegaan waardoor ze zich verder van dit wezen verwijderen.

Maar, kan ons begrip van tijd een verandering teweegbrengen in onze wijsheid van het hart en de ziel, in onze manier van zijn en van voelen?

Het antwoord is nee, en  niettemin veranderen wij in onze houding bij slechts het horen  van het begrip “tijd”.

We dienen te onthouden dat ons wezen en ons gevoel zich laten leiden door en met liefde niet door  tijd; de mooiste en fraaiste gevoelens duren voort en  houden stand dwars door diezelfde tijd.

Op deze manier zouden we ons moeten realiseren dat tijd ons niet kan beperken of het mooiste kan laten verdwijnen zoals de illusies, de liefde, het verlangen en zo veel dingen waarvan we voelen dat we ze zullen verliezen door te geloven dat de tijd slechts komt om  het meest dierbare weg te pikken.

We denken dat met de tijd de illusie van het geven van liefde, vriendschap, vergiffenis, vreugde en alles wat we voelen weg is gegaan.

De pracht van bejaarden

De oudjes zijn mensen die kunnen laten zien dat de tijd slechts een kwestie van lachen  of van verdriet is. Maar als een van hun zijn zelfde hart en lichaam heeft, hoe is het mogelijk dat wij het  zo beperken door onze verkeerde definitie van tijd?

De tijd loopt slechts door voor die personen die het gevoel toestaan dat het alles meeneemt, dat het zijn eind en beperking om te leven is.

Liefde en kracht zullen ons leren te voelen dat tijd niet belangrijk is om  de gestelde doelen te bereiken, maar dat het enige wat telt de wil is om het te bereiken, de wens om overwinningen te brengen, voor de wereld,  voor de kosmos, voor God.

Velen van ons hebben gevoeld dat we een volledig leven hebben gehad, dat we goede dingen in ons leven hebben bereikt, maar zodra we proberen rekening te houden met de tijd nemen we geen genoegen met wat we gedaan hebben.

Dan beginnen we te voelen dat we niks meer kunnen bereiken en wijden we ons leven aan herinneringen, aan die herinneringen waarin het niet belangrijk was om rekening te houden met de tijd in ons leven, maar met onze dromen.

Zo, verplichten we ons te leven verzonken onder de schijnbeelden gecreërd door deze beul van onze levens, deze bovenmatige drang om te voelen dat aan alles een beperking en een eind heeft.

Als we daarentegen hadden gehandeld zonder te voelen dat tijd bestaat,  zouden  we misschien zonder te stoppen actief zijn doorgegaan met het bereiken van overwinningen, vreugdes en successen die we zouden kunnen behalen door geen rekening te  houden  met deze beul.

De houding die we ten opzichte van dit concept zouden moeten hebben dient ons te laten voelen dat we door de tijd heen onze liefde kunnen uiten, wat slechts het bewustzijn van onze blijdschappen zal zijn, van ons geluk en dat we ons toewijden aan een leven in liefde zonder te denken dat we dit als beperking hebben.

Flora Rocha

Wijsheid Van Het Hart Stichting

This e-mail address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it

 

Delen

 

 

Share/Save/Bookmark
Up

Wij raden...

Up
Up