You are here:

Attention: open in a new window. PrintE-mail

Hoe onze kinderen te begeleiden

Leven tussen gelach is leven met wijsheid en onze kinderen  weten dat het beste te doen, aan ons de taak deze gevoeligheid en communicatie met alles wat wij soms niet zien bij hun te stimuleren

Als wij mensen ter wereld komen, doen we dat vrij van vooroordelen en met een speciale visie die we tijdens onze kindertijd behouden, totdat er een of andere volwassene komt die ons een andere realiteit leert zien die er voor zorgt dat we alles zullen vergeten hoe wij geloofden dat het leven en de wereld  in elkaar zat.

Het is essentieel dat we begrijpen dat de kinderen zeer bijzondere wezens zijn, vol van  gevoeligheid die wij de ouderen dienen te bevorderen, niet de kop in te drukken, vandaar dat we met het hart naar ze zouden moeten luisteren om van hun wijsheid te leren.

Ze weten te vertellen of ze iets leuk vinden zelfs als men denkt dat het alleen volwassenen aan kan trekken, ze vertellen ons ook over dingen die niet begrepen worden, zoals over andere levens,  ze zijn immers geboren met de capaciteit te weten wie ze in een eerder bestaan waren.

Echter door de slechte vorming waar we ze al lange tijd mee belasten, is die gevoeligheid  aan het verdwijnen om plaats te maken voor een rationele geest die slechts gelooft in dat wat vastgesteld kan worden.

Vanaf de eerste kindertijd, bijvoorbeeld,  leren we baby's  dat ze iets specifieks moeten zien (“Kijk naar dit plaatje, hier”, en wijzen we het met de vinger aan), terwijl kinderen zich niet op het gezichtsvermogen instellen, ze willen iets meer zien.

Artsen zeggen dat dit komt omdat baby's hun ogen niet op voorwerpen kunnen instellen, en ten dele is dat zo, maar daarnaast komt dit ook omdat zij verder kunnen kijken, naar die andere dimensie die achter deze gelegen is.

We hoeven slechts te begrijpen dat baby's meer verbonden zijn met die andere wereld die bestaat naast dat wat wij volwassenen zien.

Ze kijken verder dan het fysieke

Een andere fout is dat scholen ons slechts dat wat fysiek is leren. Ze ze vertellen ons echter niet dat we moeten weten wie we van binnen zijn om ons leven op een correcte manier te kunnen lijden en ze leren ons ook niet dat we dat wat ons omringt moeten leren kennen en leren dat het vibreert net als wij.

De kinderen wordt slechts geleerd zich op de materie op te richten en hierdoor komt het dat wij,  volwassenen,  de communicatie met het niet fysieke zijn kwijtgeraakt, met dat andere deel dat ons ook vormt en erg belangrijk is om  rekening mee te houden.

Het is nu aan om  te leren dat er dingen zijn die  we  niet geleerd hebben te zien, dankzij God echter zijn er wezens zoals de Meesters van Wijsheid die  graag zien dat we ze leren kennen en dat we ze waarderen.

 

Hun gevoeligheid cultiveren

1.- Een van de manieren de bijzondere gevoeligheid in kinderen de behouden is door  hun te laten toenaderen tot de elementen van de natuur.

We moeten ze, bijvoorbeeld, naar het platteland brengen omdat de energie  daar erg speciaal is, en omdat er wezens zijn die wij niet met onze ogen kunnen zien, doordat deze al erg beperkt  zijn in  wat ze kunnen zien, onze kinderen kunnen het echter wel waarnemen.

Wat er met de volwassenen aan de hand is is dat we al geprogrammeerd zijn en, hoewel onze ogen ook verder kijken, blokkeren we een deel van onze hersenen zodat we niet weten dat we andere dingen aan het zien zijn die we niet kunnen rationalizeren.

De kinderen kennen deze grenzen echter  niet goed en genieten van alles wat een strand of een berg hen te bieden heeft, tegelijkertijd  stimuleren ze de toenadering met hun binnenste en met dat wat ons omringt.

2.- Iets heel belangrijks is hun te vragen naar alles wat in  hun omgaat, bijvoorbeeld wat ze  leuk vinden aan hun huis. Op dat moment dienen  wij op te vangen wat zij zien  met de ogen van een kind en nadenken over wat ze ons antwoorden.

Het is noodzakelijk te onthouden dat zij energieën kunnen waarnemen en dat het mogelijk is dat ze vertellen dat ze een of ander  persoon of wezen zien die hun vreugde geeft of waarvan ze in paniek raken, waardoor het nodig is beide opties te evalueren en op handelen in het geval dat je kind een niet positieve entiteit ziet(zien Meesteres Dcim).

3.- We dienen ze te stimuleren om  de natuur heel lief te hebben, de mineralen, planten en dieren, omdat het goed is dat ze communicatie hebben met al deze elementen die zo dichtbij de liefde staan.

Bijvoorbeeld, spoor ze aan om tegen bloemen te praten omdat dat hun gevoeligheid en hun communicatie met andere wezens die ook in deze planeet wonen ontwikkelt.

Bovendien, als kinderen een bloem benaderen ontstaat er een communicatie die wij niet kunnen zien, waarmee de natuur en de elementalen hun een zeer belangrijke lering voor het leven meegeven.

Deze verbinding tussen onze kinderen en andere wezens komt op een eenvoudige manier tot stand, de kinderen kost het immers geen enkele moeite omdat ze die communicatie altijd al hebben gehad. Voor hun is het hetzelfde als tegen ze te zeggen: “Draai je om en ga met dat kind praten” en ze zullen dit meteen kunnen doen zodra we het zeggen.

Met  volwassenen is het anders omdat we al vol verkeerde informatie zitten, bovendien behoren onze hersenen tot de de sterkste en meest jaloerse wapens, en onze intelligentie  erg bedreven om ons te laten vervreemden van die communicatie met wat er verder bestaat.

Natuurlijk, als we erin slagen die door de hersenen opgerichte barrière te passeren,  zullen we communicatie met ons hart kunnen hebben, met onze innerlijk wezen en met al die elementen van de natuur die ons zien en tegen ons praten zoals ze dat altijd gedaan hebben, vanaf onze kindertijd.

 

Flora Rocha

Wijsheid Van Het Hart Stichting

This e-mail address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it

 

Delen

 

 

Share/Save/Bookmark
Up

Wij raden...

Up
Up